
Swartsenburg 1948
Pseudoniem van Jacob Pieter Haag. Schreef ook onder pseudoniem Adem Hagion.
Geboren te Amsterdam op 6-6-1893 overleden te Hilversum op 21-4-1971.
Getrouwd met Constansa Overeijnder(1897). Eén van zijn kinderen was de in begin jaren zeventig bekende Veronica disc-jockey Stan Haag.
Adam Haag was grafisch kunstenaar en auteur van kunstboeken, romans, toneelstukken en esoterische lectuur.
Over de persoon Adam Haag verscheen in 1954 een artikel in
De Telegraaf van 27-10-1954.
Het is dezer dagen veertig jaar geleden, dat de auteur ADAM HAAG. schrijver van boeken als „Nomaden". „De verloren goudschat". „Het signaal in de Nacht", zijn eerste werk publiceerde. Hij viert dit feit op zijn eigen wijze: hij heeft de kisten vol (onuitgegeven) manuscripten van zolder gehaald en wil die in de komende jaren gaan bewerken, omdat hij de stellig» overtuiging heeft, dat de wereld nog wel eens zo wijs zal worden die werken te drukken en te lezen.
Haag is ongetwijfeld een aparte figuur — die zichzelf een parelvisser, een diepzeeduiker noemt en die welbewust werken schrijft, waarvan hij weet, dat geen sterveling die zal uitgeven. Maar hij heeft zijn leven lang een boodschap aan de mensen willen geven, en daarmede blijft hij doorgaan, al komen zijn manuscripten ook in de toekomst in de kist op zolder terecht.zonder uitgever Toen hij al een paar jaar op deze wijze bezig was heeft Adam Haag zich als bedelaar vermomd en over zijn ervaringen in die hoedanigheid voor net weekblad „Het Lever" een reportage-serie geschreven, die toen — in 1917 — een sensatie werd. Het blad moest, naar verluidde, tienduizenden exemplaren extra drukken. Haag incasseerde 500 gulden, een flink bedrag voor die tijd. en nam zich voor zoiets nooit meer te doen. Daaraan hield hij zich ook. Inmiddels schreef hij rustig zijn (niet uitgegeven) ~Atlas Parmantha" (6 delen. 50 hoofdstukken, in poëzie) en andere werken. In 1923 kwam hij nog eens ..in het nieuws", toen hij zich in een monnikspij hulde en zijn „boodschap" in brochurevorm verkocht. „Twintigduizend exemplaren in tien dagen; het heeft me geen windeieren gelegd", zei hij mij. De „boodschapper", wiens foto uit die dagen ik hierbij afdruk, won in 1934 nog eens een prijsvraag voor een filmscenario. Als u zich verder voor zijn werk interesseert, moet u op zolder zijn — in de kisten.
Overig werk: Nomaden 1927, De verloren goudschat, Vreemde apostelen (toneel) 1942, De witte bijbel 1958, Messiasverwachting 1929, Hoe lang nog? 1932, Levensgenezing en levensverwachting 1959, Branden harten 1946.
Deze laatste titel wordt in diverse bronnen genoemd als zijnde een detectiveroman, andere bronnen spreken over een (liefdes)roman. Wie het zeker weet mag het zeggen.
afbeelding band: collectie H. Hersevoort, afbeelding stofomslag: collectie W. van Eyle.
JS