roman uit donker Rotterdam Gebr. Graauw 1928

Helaas geen biografische gegevens gevonden.

Als feuilleton verscheen het verhaal in Het Rotterdamsch Nieuwsblad 1927 en als toneelstuk in 1928.

Uit de aanbiedingsadvertentie van Gebr. Graauw.

DE ZWARTE VLIEG door H. Smits. Roman uit donker Rotterdam. Het verhaal van een misdaad door een prostitué, welke na haar daad te hebben gepleegd, spoorloos verdwijnt. Een journalist, die de moordenares kort voor het feit heeft gezien en zijn vriend, een jong inspecteur van politie, maken jacht op haar. Deze maken echter nog heel wat door, alvorens „De Zwarte Vlieg", de naam waaronder de daderes in misdadigerskringen bekend is. in den val loopt.

afbeelding collectie M. Smith.

Van Wim van Eyle hebben we de volgende biografische gegevens ontvangen.

Hans Smits is geboren in 1865 en overleden in 1937. Van beroep was hij postbode, toneelspeler en vertaler van feuilletons. De zwarte vlieg is de eerste Nederlandse topografische speurdersroman.

Van Henk Hersevoort ontvingen we een afbeelding uit de fondscatalogus van Gebr. Grauw.

js

Ervaringen uit het leven van Mr. Nico van Gils. Het Poirtersfonds 1940 Stofomslagontwerp Christ Scheffer.

Pseudoniem van Ferdinandus van Kemenade

Geboren 25-08-1887 in Strijp (Eindhoven) overleden te Eindhoven 13-12-1940

Getrouwd met Theodora Helena Jacoba Schellekens op 24-11-1914 te Woensel

Zijn beroep was toen boekhouder.

Recensie uit: Limburger Koerier 18-2-1941

Deze detective-roman zet de Nederlandsche traditie van dat genre ontspanningslectuur voort. Die traditie heeft nimmer hoog gereikt. De goede Nederlandsche detective-verhalen bleven uitzonderingen. Ben Vank plaatst zich dus in het gezelschap van Ivans en Halliwells. Een groot landhuis is weer het beproefde tooneel van misdaad en achtervolging. Een bende bandieten heeft belangstelling voor het landgoed, omdat zij daar haar centrale heeft gevestigd in onderaardsche ruimten. Maar de werkzaamheid van het ongure gezelschap is hier ook al boven den grond verschenen en heeft zich met het leven op het landgoed vermengd

Boekenschouw 1940

De klassieke vriend van den detective wordt secretaris van den landgoed-bezitter, de detective zelf is ook in de buurt, er ls goede samenwerking met de politie, vreemde gasten zijn op het landgoed komen logeeren, een chauffeur, een rentmeester, een boerderijbewoner, een huisknecht en een kamermeisje, al deze menschen vormen de gebruikelijke sfeer voor het bekende „gezellige" detectiveverhaal, waarin men gezellig ontbijt, keuvelt en grapjes maakt met de lijken op den achtergrond. Het juiste treffen van deze gezellige sfeer verzekert Ben Vank van groote welwillendheid van den kant der lezers, want om eerlijk te zijn, is hij wel wat houterig in zijn manier van vertellen en soms staat men verbaasd erover, zoo ruw en onbehouwen als de heeren ln dit boek met elkaar praten en bovendien worden er fouten begaan in het opsporingswerk, waar een verkeersagent om zou moeten lachen. Echt ouderwetsch is ook de manier om na afloop van het verhaal, al de betrokkenen de revue nog eens te laten passeeren maar men kan er toch niet boos om worden. Als men bedenkt, dat het Poirtersfonds vooral heel eenvoudige lezers van lectuur wil voorzien, mag men zelfs zeggen, dat Ben Vank zeer geslaagd is met zijn verhaal, doch het zou schromelijk overdreven zijn te beweren, dat er in dit boek een veelbelovend en opmerkelijk detective-verhaal tot stand gekomen is.

Afbeelding collectie: M. Smith

JS

La Riviere & Voorhoeve 1962. Met cartoons van Jeroen Krabbe

Geboren te Amsterdam, als Johannes Antonius de Vries, op 18-2-1924 overleden te Amstelveen op 24-2-2001.

Hij was hoorspelauteur van de serie De jeugd vliegt uit later ook nog De jeugd op eigen wieken.

Uiteindelijk bewerkt tot boek. Verder bekend van de meisjesboeken-serie Maartje (met Margreet Reiss).

Dekblad eerste soort is in 1961 eerst als hoorspel uitgezonden in 4 delen.

Uit het NCRV-programma plukken we voor u ditmaal een detective-hoorspel „Dekblad eerste soort", waarvan het eerste deel: „Wie is Tan Wi Lah". om 20.20 wordt uitgezonden.

-De NCRV zendt om 20.30 het detective-hoorspel „Dekblad eerste soort" uit. Het is het tweede deel: .Monsters van veel waarde", met Jan van Ees als Baron van IJssenstein.

Van Wim van Eyle hebben we vernomen dat de man afgebeeld op de cover van het boek de hoorspelacteur Jan Borkus is (1920-2007).

JS

(Een misdaadprobleem) Kramers 1952 omslagtekening Hugo Kriens

Geboren te Haarlem op 12-10-1894 als Petrus Johannes Mossinkoff overleden te Valkenburg op 2-6-1975

In 1921 getrouwd met Willemijntje (Willy) Hogervorst (1900-1987)

Daarvan in 1972 gescheiden en opnieuw getrouwd met Jeanne van Dijk (23-3-1907 - ?)

Vanaf de jaren 20 van de vorige eeuw was hij decorbouwer/ontwerper voor toneel en film.

Ook ontwierp hij kostuums voor toneel.

In 1955 ontwierp hij het decor voor de film Willem Parel met Wim Sonneveld.

Hij was verder grafisch ontwerper, kunstschilder en schrijver van tientallen toneelstukken.

In 1944 verscheen een roman bij uitgeverij Vink Antwerpen: Waar het strijden zwaar is.

JS

N.V. Uitgeverij P. Vink 1954

Geboren in 1924. Cornelis (Kees) Bauer was journalist bij Elsevier, auteur en vertaler. Later adjunct-directeur en in 1964 plaatsvervangend hoofdredacteur van Elseviers Weekblad, hoofdredacteur van het in 1965 opgerichte Uitgevers-en Publiciteitsbureau De Lage Landen N.V. Hoofdredacteur van het in 1968 opgerichte opinie-weekblad Accent tot 1-7-1974.

Paniek is na het verschijnen als feuilleton verschenen in Amigoe di Curacao : weekblad voor de Curacaosche eilanden. Verder is als feuilleton nog verschenen het detectiveverhaal: “Meneer Allison zaait paniek” in de Friese Koerier 1956.

Overig werk: De groene boogschutter en andere verhalen 1956 (in 1960 bekroond met de Anne Frank-prijs), De geluidsmuur, De slag bij Arnhem 1963.

Uit Amigoe di Curacao : weekblad voor de Curacaosche eilanden 27-7-1957

Wat aanvankelijk voor inspecteur Torn Brennan en diens assistent, rechercheur Jim Shane, een misschien wat onverkwikkelijke maar in wezen onbelangrijke zaak was: de verdwijning van het lijk van de eerzaam ontslapen oud-burgemeester Patterson, groeide plotseling uit tot een afschuwelijke nachtmerrie. Brennan en Shane konden kop noch staart aan de affaire ontdekken; het tachtigduizend inwoners tellende provinciestadje leefde in de grootste onrust, en commissaris O'Henry liet zich in een uitbarsting van woede verleiden tot de enigszins vreemde opmerking: „Een mens zou er haast voor terugschrikken dood te gaan." Over dit vreemde toneel wandelt lussen alles door een meisje met rode sandalen en een zwarte gebloemde rok ...

Afbeelding srofomslag: collectie M. Smith.

afbeelding band: collectie W. van Eyle

js

Uitgave Loek Hengelo 1946

Detectiveverhaal uit het na-oorlogse Indië. Illustraties van Otto Cramer.

Het boek is in krijgsgevangenschap (Tjimahi Java en Gaol-camp Singapore) geschreven. Er is helaas niets te vinden over de auteur. Zelf de voorletter(s) zijn niet bekend. De auteur geeft zichzelf een rol in het boek als journalist en dat zal dan ook wel kloppen. Over de illustrator is meer bekend. Otto Cramer is geboren in Paramaribo op 13-11-1912 en overleden in Nistelrode op 23-3-1980. Hij was actief als Houtgraveur, illustrator, grafisch ontwerper, schilder, lithograaf en tekenaar. Onder de naam Felman zijn geen andere werken gevonden.

js

Swartsenburg 1948

Pseudoniem van Jacob Pieter Haag. Schreef ook onder pseudoniem Adem Hagion.

Geboren te Amsterdam op 6-6-1893 overleden te Hilversum op 21-4-1971.

Getrouwd met Constansa Overeijnder(1897). Eén van zijn kinderen was de in begin jaren zeventig bekende Veronica disc-jockey Stan Haag.

Adam Haag was grafisch kunstenaar en auteur van kunstboeken, romans, toneelstukken en esoterische lectuur.

Over de persoon Adam Haag verscheen in 1954 een artikel in

De Telegraaf van 27-10-1954.

Het is dezer dagen veertig jaar geleden, dat de auteur ADAM HAAG. schrijver van boeken als „Nomaden". „De verloren goudschat". „Het signaal in de Nacht", zijn eerste werk publiceerde. Hij viert dit feit op zijn eigen wijze: hij heeft de kisten vol (onuitgegeven) manuscripten van zolder gehaald en wil die in de komende jaren gaan bewerken, omdat hij de stellig» overtuiging heeft, dat de wereld nog wel eens zo wijs zal worden die werken te drukken en te lezen.

Haag is ongetwijfeld een aparte figuur — die zichzelf een parelvisser, een diepzeeduiker noemt en die welbewust werken schrijft, waarvan hij weet, dat geen sterveling die zal uitgeven. Maar hij heeft zijn leven lang een boodschap aan de mensen willen geven, en daarmede blijft hij doorgaan, al komen zijn manuscripten ook in de toekomst in de kist op zolder terecht.zonder uitgever Toen hij al een paar jaar op deze wijze bezig was heeft Adam Haag zich als bedelaar vermomd en over zijn ervaringen in die hoedanigheid voor net weekblad „Het Lever" een reportage-serie geschreven, die toen — in 1917 — een sensatie werd. Het blad moest, naar verluidde, tienduizenden exemplaren extra drukken. Haag incasseerde 500 gulden, een flink bedrag voor die tijd. en nam zich voor zoiets nooit meer te doen. Daaraan hield hij zich ook. Inmiddels schreef hij rustig zijn (niet uitgegeven) ~Atlas Parmantha" (6 delen. 50 hoofdstukken, in poëzie) en andere werken. In 1923 kwam hij nog eens ..in het nieuws", toen hij zich in een monnikspij hulde en zijn „boodschap" in brochurevorm verkocht. „Twintigduizend exemplaren in tien dagen; het heeft me geen windeieren gelegd", zei hij mij. De „boodschapper", wiens foto uit die dagen ik hierbij afdruk, won in 1934 nog eens een prijsvraag voor een filmscenario. Als u zich verder voor zijn werk interesseert, moet u op zolder zijn — in de kisten.

Overig werk: Nomaden 1927, De verloren goudschat, Vreemde apostelen (toneel) 1942, De witte bijbel 1958, Messiasverwachting 1929, Hoe lang nog? 1932, Levensgenezing en levensverwachting 1959, Branden harten 1946.

Deze laatste titel wordt in diverse bronnen genoemd als zijnde een detectiveroman, andere bronnen spreken over een (liefdes)roman. Wie het zeker weet mag het zeggen.

afbeelding band: collectie H. Hersevoort, afbeelding stofomslag: collectie W. van Eyle.

JS

NV Service Den Haag 1936

Karel Wasch is geboren te Middelburg in 1886 overleden te Leerdam in 1967.

De letterkundige Karel Johannes Hendrik Wasch was directie-secretaris der Kon. Ned. Glasfabrieken “Leerdam” te Leerdam en conservator van het Nationale Glasmuseum. Hij heeft tussen de jaren 1920 en 1940 verscheidene romans en gedichten geschreven, terwijl in binnen- en buitenlandse periodieken ook artikelen van zijn hand zijn verschenen over glas.

overige werken van Karel Wasch:

De salon-Salomé 1919, Dialogen, Judith van Esten's donkere jaren 1920, Arnold Fronde's eerste liefde 1921, De loutere bloem 1927, Gedichten 1929, Visschers der menschen, 1935.

Hier nog een paar recensies uit: Het Vaderland van 12-4-1937

Een spannend detectiveverhaal, rondom een op Maandagmorgen gepleegden moord op den directeur van de Metaalgieterij Contrast,. Onder de verdachten bevinden zich de privé-secretaris van den directeur en diens verloofde,

die eveneens bij Contrast werkzaam is. Het merkwaardige feit doet zich voor, dat de twee verloofden aanvankelijk elkander verdenken, zonder dat te durven uiten, hierdoor ontstaat een wederzijdse zielsconflict dat uitstekend behandeld is. en dat even de aandacht afleidt van het onderzoek naar den werkelijken moordenaar, die tenslotte toch ontdekt wordt.

En uit: De Tijd van 20-1-1937

Een prullig detective-boek, slecht uitgesponnen en met weinig geest. Blijkbaar op een Maandagmorgen geschreven.

afbeelding stofomslag collectie R. Sterk, afbeelding band collectie W. van Eyle

JS.

Nederlandsche Keurboekerij (De Nieuwe SOS serie) 1939. 

Pseudoniem van Louise Henriette van der Kop, vertaalster, actrice en journaliste te Amsterdam, geboren op 17-09-1907 te Bandjermasin (Ned.Indië), overleden op 29-01-2000 te Leeuwarden, dochter van Henricus Joannes Eliza van der Kop en Henriette Charlotte Kokke.

Gehuwd op 26-08-1942 te Amsterdam met Felix Prince, Litterair Doctor (19-10-1902 - 14-11-1945).

Onder auteursnaam Hans Diko “Moord op het Leidscheplein” in 1959 herdrukt onder eigen naam bij uitgeverij Het Spectrum als Prisma pocket no.460.

Overig werk is uitsluitend verschenen onder de naam Henriëtta van der Kop:

Trein HBS-ers. H&W 1937

Spel van droom en werkelijkheid H&W 1957

Rodi en de paarse paarden H&W 1958

JS

A.W. Bruna 1930 Herdruk in de Parelserie van de Hollandsche zakbibliotheek 1941

Pseudoniem van Hendricus Carolus Rudersdorff geboren te Den Haag op 10-7-1883 overleden te Den Haag in 1958.Getrouwd op 25-3-1909 met Regina Dorothea van Waning Bolt geboren in 1888 beroep zangeres. Gescheiden 2-7-1938.

Op 21 juni 1907 slaagde Hendrik Rudersdorff aan de Leidsche Universiteit voor zijn artsexamen.

In 1937 ging hij twee jaren naar Zwitserland als leider van een herstellingsoord aan de Italiaanse grens, en in 1939

Kort na zijn artsexamen vestigde hij zich in Amsterdam als arts-dirigent. Hit dirigeerde het machtige amateursorkest van 60-70 man van de vereniging Phoenix. Hij dirigeerde de operette-uitvoeringen van deze vereniging en hij zat in het bestuur.

In 1914 werd hij opgeroepen voor de militaire dienst als reserve Officier van gezondheid.

Hij studeerde muziektheorie aan het Amsterdamsch Conservatorium en studeerde in 1918 af. In 1923 ging hij naar Den Haag en werd daar Homeopatisch arts.

Later vestigde hij zich als arts in Ede.

Hij zat in het bestuur van de Edese kunstkring en speelde viool in het Lunterense strijkkwartet.

Scheef een boek over Homeopathie: Homeopathie-Wat is zij? 1951

Bron interview in: De Tijd 17-6-1957

band en stofomslag collectie M. Smith

js

Recensie De Tijd 18-5-1931

Dit is het eerste boek van de Korwar-serie en werkelijk, dit eerste nummer is prachtig als detectiefroman. Stroedel is een onbetaalbare kerel, even schrander als leelijk. Vlot geschreven, zeer spannend, rijk aan gezonde phantasie. Geslaagd. Volwassenen.

Recensie Leeuwarder courant van 20-2-1930

In de Korwar-serie, uitgave van de N. V, A. W. Bruna en Zoon's uitgeversmaatschappij te Utrecht verscheen een nieuw oorspronkelijk detectiveverhaal „De Doodsbloem" door dr. H. Waning. Een verdienste van dit verhaal is de boeiende wijze van vertellen, waarmede de schrijver ons voert naar de ontknooping. Maar de apotheose voldoet niet aan de verwachtingen en de kolibri-geschiedenis is niet aannemelijk genoeg voorgesteld, al is Stroedel alwetend.