A.J.G. Strengholt Widetet reeks no.8 1955, Omslagtekening Frans Mettes

Volgens Lectuurrepertorium een pseudoniem. Helaas is deze niet te kraken.

De Leidse Courant en het Vrije Volk waren niet positief in hun beoordeling. Lectuurrepertorium spreekt van “Een knappe detectiveroman”.

Uit Het Vrije Volk van 21-09-1955

Moord bij de Wodanseiken (uitg. A. J. G. Strengholt) is een oorspronkelijke detective-roman van een zekere André Claudius. Afgaande op wat deze André in een dikke 200 pagina's bijeen heeft gepend, lijken enkele dingen voor eens en voor altijd vast te staan: le. André.kan niet schrijven. 2e. André heeft geen flauw.benul van compositie.. En daarom mag André A. J. G. Strengholt .wel bijzonder dankbaar zijn, dat die dit hopeloos stuntelige, van iedere intelligentie gespeende verhaal uit heeft willen geven. Wij voor ons zien geen reden tot dankbaarheid. O ja, dit boek is er één uit de Widétet-reeks. Nou, wie 't doet zal ons nog een zorg zijn. Als ze,'t maar goed doen!

Uit Algemeen Handelsblad van 21-4-1956

De oorspronkelijke Nederlandse detective-romans beginnen nu in hoog tempo van de drukpersen te komen, zonder dat er vooralsnog veel verheugends bij is. Wie de maatstaven van opbouw en schriftuur aan wil leggen, die in Engeland bijvoorbeeld als normaal worden aanvaard komt met een schriel oogstje thuis. De nummers 8 en 10 uit de Widétet-reeks van Strengholt (aardige verzamelnaam overigens) zijn goedverteerbare lectuur, maar hebben toch geen van beide de heldere afwikkeling van zaken die de ware lezer van speurdersromans boven alles waardeert. Want de amateur-achtige detective Ulysses P. Bibber, geschapen door een auteur die zich Ted O'Sickens noemt, moet waarschijnlijk een tegenwicht leveren tegen de hard-slaande, veel-drinkende en snel-minnende speurders die wij uit Amerika importeren, maar is daarmee helaas tevens van een even ridicule onwaarschijnlijkheid als zijn broeders van overzee geworden. Dat hij om zijn onheldhaftigheid te demonstreren oud en zenuwachtig moet zijn, en daarbij voortdurend „gunst" en ,.gut" moet uitroepen is tot daar aan toe; maar dat de hem. ten gerieve ongezette intrige van De man die er niet w a s werkelijk geen stukje aannemelijkheid bezit en bovendien met veel pretentieuze omslag van noten en tussenschriften wordt opgediend maakt, het boek weinig genietelijk. Aan het euvel der geringe waarschijnlijkheid lijdt Moord bij de Wodanseiken van André Claudius ook wel een beetje: het speelt in een nauwelijks denkbare situatie, alleen ten behoeve van de detective geconstrueerd — altijd een verkeerd uitgangspunt voor een speurdersroman. Voor het overige is deze. geschiedenis van een groep ex-illegale kunstenaars die een rekening uit de oorlog vereffent onderhoudend geschreven..

js