Illustraties van Tom Pee

N.V. Uitgeversmaatschappij De Pelgrim Eindhoven 1946

Pseudoniem van Mr. Joseph August Anton Diening

De schrijver werd geboren op 16 augustus 1915 in Ouder Amstel (NH), Nederland. Hij bezocht Ignatius College (Amsterdam) en het Canisius College (Nijmegen) en studeerde af bij de Universiteit van Amsterdam in 1943, Faculteit der Rechtsgeleerdheid.

Hij was secretaris-generaal (1939-1946), daarna directeur-generaal (1946-1949) van de Unda (Fribourg, Zwitserland)(UNDA=Internationaal Katholiek Radio en Televisiebureau) als advocaat te Amsterdam (1943-1946 en 1949-1956) en werd hoofdredacteur van De Nieuwe Limburger, Maastricht. (1956-l960).

Hij emigreerde naar Canada (1960), werd adviseur van Catholic Associates, Toronto (1960-1963), ging in het publiceren (1963-1971), om uiteindelijk terug te keren naar de rechten, eerst als senior juridisch medewerker bij een advocatenkantoor (1971-1976 ) en tenslotte als adviseur aan de Student Legal Aid Society van de Universiteit van Ottawa (1976-heden). Hij is de auteur van twee academische geschriften ('Grenzen van regeringscontrole van Radio uitzendingen' en 'Radio uitzending en Copyright ") en van talrijke essays, artikelen, hoorspelen, etc. Hij gaf ook les aan het Katholieke Instituut voor Maatschappelijk Werk en aan het Katholieke Instituut voor de opleiding van geregistreerde verpleegkundigen (Amsterdam).

De schrijver is getrouwd met Bep Jongerius. Ze hebben acht kinderen, nu allemaal onafhankelijk, en wonen in het Gatineau Hills nabij Wakefield, Quebec.

Bron: proefschrift : On Reasonable Liability: A Comparison of Dutch and Canadian Law 1982.

De auteursnaam Tom Dee wordt al vanaf 1939 genoemd als hoorspelauteur voor het detective hoorspel: De zaak Bannema. In 1940: De brief aan de directeur, Hoe bestaet het, Pappie redt het wel, Rudolf, de leeuw van Buuren, Een uitstekend idee en Wie…Wat…Hoe??. Verdere publicaties onder deze naam zijn niet aangetroffen.

Bronnen: www.hoorspelen.eu, Leidsche Courant 7 januari 1939 , Lectuurrepertorium 1952

JS

Een Indische politieroman uitgave Loek Hengelo (1946)

Helaas is ook van deze auteur niets te vinden. In het boek “Goena Goena”van auteur Kees de Leeuw staat vermeld dat het uit 1941 daterende manuscript verloren ging bij de Japanse bezetting en dat Schrauen het in 1946 uit zijn herinnering weer opschreef. De tekening op de voorkant is helaas niet gesigneerd en geeft geen informatie over de kunstenaar. Loek is een pseudoniem van een persoon die begin jaren ’30 bij de Christelijke Persvereniging te Magelang enkele Indische schetsen te boek stelde en later als uitgever actief was. Het boek zit in de collectie van het Gemeentearchief van Delft. Op onze navraag ontvingen we bericht dat het, helaas, niets te maken heeft met Delft maar afkomstig is uit de collectie van het voormalige museum Nusantara. Bronnen: Goena Goena – Kees de Leeuw (2008) Eveline Kaiser Gemeentearchief Delft

JS

Uit de nagelaten papieren van Simon Meier. Uitgeverij C. A. Mees - Santpoort 1931.

Pseudoniem van Roeland Anthonie Kollewijn. Geboren in Amersfoort op 30-3-1857 overleden te Helmond op 7-2-1949. Hij werd leraar aan de HBS in, eerst Deventer en later Amsterdam. Uiteindelijk werd hij directeur van de 3 jarige HBS in Amsterdam. In 1916 neemt hij om gezondheidsredenen ontslag. Als auteur is hij vooral actief als toneel- en romanschrijver en heeft zich bezig gehouden met de vereenvoudiging van de Nederlandse spelling.

Overige werken onder pseudoniem C.P Brandt van Doorne: Verweghe en zijn vrouw (1901) Selectie van overige werken: Vragen van de dag (1891), Mathilde (1895), Hanna (1916) en diverse toneelstukken. JS

(1949) uitgeverij A.W. Bruna Utrecht Omslagtekening Tanner (=Rein van Looij?) Phil Philips is het pseudoniem van Arnold Clerx. Arnold werd op 2 juli 1897 in Breda geboren. Op jonge leeftijd vertrok hij met zijn ouders naar Indië. Hij werkte in Nederlands Indië als Engels handelscorrespondent, als thee- en rubberplanter; als particulier secretaris van de directie van een grote houtmaatschappij in de Molukken, op Sumatra, Borneo en Celebes; als correspondent bij de Bataafse Petroleum Maatschappij, in het verzekeringsbedrijf; als journalist; als vertegenwoordiger van Engelse handelshuizen. Terug in Nederland studeerde hij enige tijd MO Nederlands. Na 1924 voorzag hij in zijn levensonderhoud als journalist en later als toneelspeler. Daarna woonde hij in Parijs en in allerlei Franse dorpjes, in Barcelona en op Majorca. In 1936 stond Clerx, in Frankrijk, aan het hoofd van een tehuis voor Spaanse kinderen die de burgeroorlog waren ontvlucht, gefinancierd door Haagse dames van goeden huize. Vanaf 1937 was hij gehuwd met de later bekende auteur Jacoba van Velde. In het begin van de oorlog maakte het echtpaar Clerx onderdeel uit van de kunstenaarskolonie te Cagnes-sur-Mer. In dit stadje vertoefde uiteraard Havank (zoals ook diens creatie De Schaduw).

Tijdens de oorlog kwam Clerx in contact met de geallieerde inlichtingendienst en na de oorlog fungeerde hij een tijdlang als Commandant van kampen voor Displaced Persons en later Senior Screening Officer, belast met zuiveringswerk in de Engelse bezettingszone.

Arnold Clerx stierf op 26 december 1967 te Parijs.

Bibliografie

Sinjo Q, roman, 1934

Het boek Josita, roman, 1936

Schandaal op Poeloeh-Tampa, roman, 1941

Anne-Marie, roman, 1947

B.A.O.R., novelle, 1952

Met dank aan de website www.DBNL.org en aan Henk Clerx voor het overnemen van gegevens van de website www.genealogieonline.nl.

JS

uitgeverij De Steenuil 1949. (Op de titelpagina staat als titel vermeld Inspecteur Flint maakt carrière).

bronvermelding: www.Crime.nl en www.Westfriesgenootschap.nl

JS

Ze is geboren te Spanbroek op 29-01-1885, overleden te ‘s-Gravenhage op 12-12-1970. Nederlands schrijfster. Getrouwd op 11-05-1916 met Sjoerd Wilhelm Wegener Sleeswijk. Ze heeft gepubliceerd in het West-Friese dialect waaronder toneelstukken. Ze is lid van verdienste van het Westfries Genootschap. Na haar pensionering als directrice van de Kweekschool voor Kleuterleidsters woonde ze vanaf de jaren dertig tot haar dood in ´’s-Gravenhage. Rechercheur Fint speelt zich af in Leeuwarden waar zij een aantal jaren heeft gewoond. Het overige door haar geschreven werk zijn merendeels toneelstukken geschreven in het West-Fries.

Uitgeverij De Steenuil Amsterdam 1951

 

Uitgeverij Zuid Hollandsche Uitgevers Maatschappij Den Haag 1939 Geïllustreerd door B. Midderigh.

Over de schrijver is niets te vinden. Er zijn geen andere boeken gevonden onder de naam John Hart.

Over de illustrator van het stofomslag is iets meer bekend. Van Midderigh-kenner Andries Hibma ontvingen we de volgende info: Ben Midderigh is de zoon van het echtpaar Midderigh-Bokhorst, geboren in 1911, overleden in 1986. Hij was een niet onverdienstelijk tekenaar maar heeft er niet zijn beroep van gemaakt zoals zijn ouders. B. Midderigh-Bokhorst illustreerde nogal wat omslagen van detectives voor de Zuid-Hollandsche Uitgeversmij, en zoon Ben heeft blijkbaar ook een paar opdrachten gehad.

Ben Midderigh heeft in 1938 meegedaan aan een expositie. Hiervan zijn een paar kranten-recensies bewaard gebleven.

De Tijd : godsdienstig-staatkundig dagblad van 21-07-1938 Een nieuwe verschijning is hier voorts de jonge schilder Ben Midderigh, die met eenige dorpsgezichten uit zuidelijker streken is vertegenwoordigd. Het zijn een geestig-weergegeven straat-scène in Ibiza en een huizengezicht in deze plaats, dat uitmunt door de goede compositie en een voortreffelijke palet-behandeling.

Algemeen Handelsblad van 14-08-1938 Ben Midderigh, jong schilder, begaafd, die echter nog veel heeft te leeren.

Verder nog een paar recensies over Het raadsel van de gekruiste dolken, die we de lezer niet willen onthouden.

Boekengids 18e jaargang 1940

Sergius Maximoff, een naar Amerika uitgeweken Rus, is vermoord gevonden in een

der grootste hotels van Londen. Aanwijzingen ontbreken, zelfs vingerafdrukken ; alleen twee gekruiste dolken liggen op het tafeltje naast zijn bed. De Hollandsche detective Smoky, belast zich op verzoek met opsporing van de daders en het is tot Parijs en New York dat hij zijn uitgebreide naspeuringen moet uitstrekken om eindelijk de hand op de bende te leggen. Het verhaal is boeiend verteld en verschaft liefhebbers van detectiveromans enige uren ontspanning.

Boekenschouw 1939-1940

Er wordt hiermee een serie van oorspronkelijk Nederlandsche detectiveromans aangekondigd. Laten we hopen, dat de komende exemplaren oorspronkelijker zullen zijn dan deze eersteling. Die heeft een klassiek verloop, met de gebruikelijke haast en de onverwachte oplossing op het einde. Voor volwassenen.

JS

Van Kees de Leeuw ontvingen we de volgende aanvulling.

Soms moet je eens geluk hebben op dit gebied om wat te ontdekken.

N.a.v. de Eendagsvlieg auteur John Hart ontdekte ik dat zijn boek werd aangeboden op internet. Zowaar het was nog beschikbaar.

In het boek zit een opdracht gesigneerd door de schrijver, ondertekend door Hanhart.

Zowaar, er zit ook nog een rouwkaart in van het overlijden in februari 1942 van Jacques Jean Antoine Hanhart, die in 's Gravenhage woonde aan de Bleyenburg 33.

Op internet snuffelend ontdekte ik via http://militieregisters.nl/

Jacques Jean Antoine Hanhart geboren 1879-04-19 in Rotterdam

Dat zou precies kloppen want op de rouwkaart staat dat Hanhart op 62 jarige leeftijd gestorven is.

Tot slot, er zat ook nog een foto van de auteur (naar ik veronderstel) in het boek.

In bibliotheekcatalogi zoekend vond ik dat Hanhart onder meer voor de vertaling zorgde van het in 1929 bij

Leopold uitgegeven Agatha Christie boek:

Het geheim van den "train bleu" / naar het Engelsch van Agatha Christie ; geaut. bew. van J.J.A. Hanhart

Door deze gegevens hebben we nog kunnen achterhalen dat deze auteur

redacteur was van De Haagsche Post.

js

Detective-roman van de Hollandschen waterkantuitgeverij A.W. Segboer Den Haag 1946.

Over de auteur Anthonisz is helaas niets te vinden. Waarschijnlijk betreft dit een pseudoniem. Andere boeken onder deze naam zijn niet gevonden.

Opvallend is wel dat het boek nog in de oude spelling is uitgegeven.

JS

Mijn belevenissen met den Amerikaansen detective Ben Gorden

Uitgeversmaatschappij De Pelgrim Eindhoven 1947 Gordonserie No. 1

Het lijkt erop dat de naam Ben Chester een pseudoniem is. In de vakliteratuur is niets over deze schrijver te vinden.

Aan het eind van dit boek wordt nog aangekondigd: Het raadsel van Hoormeze. Dit boek is echter niet verschenen.

In De Tijd van 24 december 1947 is een recensie opgenomen: DE MOORD IN HET PENSION van Ben Chester (De Pelgrim - Eindhoven) is geen reclame voor het gilde der Nederlandse detective-schrijvers. Zonder veel inventie, gespeend van elke humor, onverzorgd van stijl en taal.

Wellicht de oorzaak dat Ben Chester verder onbekend is gebleven.

JS

Van Wim van Eyle kregen we het omslag van dit boek gemaild (bedankt Wim)

getekend door reclameontwerper en illustrator Willy Pot (1922-1991)

Een greep uit de vele ervaringen van den grooten kamerdetective L.L.(vroeger verschenen in 'De Wekker'). Delft, W.D. Meinema, 1922.Detective verhaal, spelend in kringen van het Delfts studenten corps over een in een trein vermoordde man Ewers. De dader blijkt E.H.J. (ook E. Hajenius).

Een verkoper op Antiqbook geeft nog de volgende info: Gezien het feit dat 'De Wekker' een schandaalkrantje was zou het verhaal wel eens een persiflage op werkelijke gebeurtenissen kunnen zijn. Het zou gebaseerd kunnen zijn op die andere moord in een trein coupé: die op J. Wijsman op oudejaarsavond 1921. Dit verhaal is aan het slot gedateerd januari 1922.

De moord op J. Wijsman betreft een nooit opgeloste moord op een advocaat, die met drie schoten vermoord gevonden is in een 1e klas coupé op 31-12-1921.

Helaas is niet te achterhalen wanneer dit verhaal in De Wekker is verschenen. Waarom er drie vraagtekens achter de naam Jan Drof vermeldt staan is eveneens onbekend.

Zijn er lezers die hier meer van weten?

Van Kees de Leeuw Hebben we vernomen dat "De Wekker" een studentenblad was. Het verhaal is verschenen in dit blad  in 1922. Het is geïllustreerd door de bekende ontwerper Louis Kalff. De naam Jan Droff is waarschijnlijk een studentenpseudoniem. Studenten gebruikten wel vaker vreemde namen voor hun activiteiten.

JS